Wakacyjne warsztaty taneczne
Wakacyjne warsztaty taneczne już blisko! Odbędą się one w dniach od 23-27 sierpnia w Człuchowie. Prowadzącymi tej imprezy będą Marzena Jodłowska-Przyszlak i Damian Kasperowicz. Podczas trwania warsztatów będzie można się nauczyć technik takich jak dancehall, hip-hop, house czy belly dance. Ceny kursu zaczynają się od 35zł za jedną technikę taneczną. Warsztaty zostaną zakończone pokazem tanecznym.
Tango Argentyńskie – Eksplozja uczuć
tango Argentyńskie
Tango argentyńskie w Polsce przeżywa swój wielki rozkwit.
W prawie każdym mieście wieczorami zapaleńcy tego tańca zbierają się na Milongach, które trwają do późnyh godzin nocnych a w weekendy z pewnością do białego rana. Wiek nie ma tutaj znaczenia. Szesnastolatkowie tańczą obok 80 latków, przy czym jedni i drudzy przyjmują charakterystyczne pozy z podobna precyzja i wprawą.Ten taniec łączy pokolenia.Historyczne Tango bierze swój początek z Argentyny .Tango argentyńskie jest tańcem ulicy miasta podobnie jak portugalskie fado czy greckie rebetoko. Dzisiaj prawie każdy kraj ma swoja narodową odmianę tanga, która na jakimś etapie historii została zestandaryzowana by łatwiej je było sędziować na konkursach.Tango Argentyńskie wymyka się trochę tej ocenie .Mimo ,że istnieje cały zestaw ustalonych chwytów czy markowań to Tango Argemynskie opiera się przede wsztystkim na rozwoju i improwizacji. Oprócz charakterystycznych dla tego tańca instrumentach które od lat towarzyszą tańczącym takich jak :fortepian ,skrzypce kontrabas czy też bandoneon, tango argentyńskie z powodzeniem tańczy się tez przy nowoczesnej muzyce wykonywanej przez takie zespoły jak Gotan Project czy Bajofondo Club. Mogę śmialo powiedzieć ,że Tango przesiąknęło nasza kulturę.Co w nim, nam się tak podoba ,ze z pewnością zatrzymamy się chociaż na chwile gdy zobaczymy parę tańcząca na Ulicy tango Argentyńskie?Być może jest to charakterystyczna dla tego tańca etykieta,sposób w jaki taneczni partnerzy odnoszą się do sibie. Być może urzekł nas charakterystyczny dla tego tańca sposób zapraszania do tańca polegający tylko na kontakcie wzrokowym i skinieciu głowy.Być może.Jednego nie da się ukryć, jest w tym tańcu wiele uczuć i wiele można w nim wyrazić bez slow .Może nam tego po prostu brak.Bo słowa bardzo ograniczają, a Ci którzy zatańczyli Tango raz, wiedzą jak w pełni można się w tym tańcu wyrazić.Nie bez przyczyny w 209 roku tango Argentyńskie -zarówno taniec jak i muzyka zostało zakwalifikowane jako część niematerialnego dziedzictwa narodu.
Taniec z mieczem
Nigdy nie dawaj miecza człowiekowi, który nie umie tańczyć
- rzekł Konfucjusz.
Było o tańcu na ostrzu i szamańskich korzeniach tańca, teraz będzie o mariażu sztuk wojennych i tańca. Nieprzypadkowo ćwiczenia z białą bronią, tai-chi i tradycyjne tańce mają wiele wspólnych cech. Wszystkie harmonijnie rozwijają ciało, ucząc płynnych i precyzyjnych ruchów. Ludzie we wszystkich zakątkach świata od niepamiętnych czasów upodobali sobie taniec z tym niebezpiecznym narzędziem: od Chin, przez Bliski Wschód, aż po naszą antyczną Grecję i współczesne Włochy. Obecnie tańce te zanikają, bo jeszcze na długo przed pojawieniem się unijnych norm bezpieczeństwa rządy rozmaitych państw obawiały się tych obyczajów jako zarzewia buntu. Na początku miały one charakter teatralny i jeden z tancerzy inscenizował mord w walce na drugim. Ale wśród Beduinek popularny był taniec z mieczem balansującym na głowie. Raqs al sayf nie był popularny wśród ludów arabskich, ponieważ twarde mieszkanki pustyni akcentowały przy jego pomocy swoją niezależność. W Egipcie łatwiej zobaczyć tańczących z mieczem mężczyzn.
8. Europejskie spotkania taneczne
Jak już pisaliśmy, w dniach 16-27 sierpnia 2010 w Warszawie. W ciągu ostatnich paru lat impreza zyskała opinię wydarzenia na światowym poziomie. Będą reprezentowane zarówno nowoczesne formy tańca, które znalazły miejsce w klipach muzycznych, jak i klasyczny balet w swojej najlepszej formie. Wszyscy zjednoczeni zamiłowaniem do sztuki tańca. Na warsztaty można się zgłaszać za pośrednictwem strony internetowej. Tu przedstawiamy sylwetki kilku z nauczycieli:
Laure Courtellemont z Brazylii. Twórczyni ragga jam ma także opinię doskonałego pedagoga i z tego powodu prowadzi zajęcia na całym świecie. Pracowała także jako choreografka w piątej edycji programu „You Can Dance – Po prostu tańcz!”. Pracuje jako choreograf przy klipach największych gwiazd.
Andrzej Ziemski - od najmłodszych lat trenowany w tańcu klasycznym i szybko zauważony przez największe teatry Europy, słynie jako świetny nauczyciel, umiejętnie przekazujący doświadczenie, jakie zdobywał tańcząc główne role. W sezonie 1972/1973 występował w Królewskim Balecie Szwedzkim w Sztokholmie. W latach 1973-1984 był solistą Baletu XX Wieku w Brukseli Maurice’a Béjarta. Występował w całym repertuarze Béjartowskim tego okresu i uczestniczył we wszystkich ówczesnych tournée zespołu, tańcząc m.in. solowe partie w „Romeo i Julii”, „Bhakti”, „Weselu”, „Pli selon pli”, „Ognistym ptaku”, „Pietruszce”, „Notre Faust” i „Dichterliebe”. Continue reading
Taniec na ostrzu noża
W Korei tradycyjnie to kobiety pełniły najczęściej funkcje szamana. Jeszcze sto lat temu ludzie najpierw szli do szamana, a dopiero potem do lekarza. Nic w tym dziwnego, ponieważ szamanka mogła pomóc także przy ogólnożyciowych niepowodzeniach. Na wsi tradycja szamańska jeszcze nie całkiem umarła, przekazywana z matki na córkę.
Początkowo taniec jest bardzo prosty, choć widowiskowy: szamanka wykonuje podskoki i obroty, a dla otuchy otaczający ją ludzie rytmicznie uderzają w bębny i pokrzykują. Dopiero kiedy tancerka osiąga ekstazę, zaczyna właściwy taniec na ostrzu miecza, oczywiście w niewiadomy sposób nie kalecząc sobie stóp.
Cracovia Danza
Tańce oraz warsztaty taneczne. 24 lipca rozpoczął się festiwal taneczny w Krakowie pod nazwą „Cracovia Danza ”. Jest to widowisko zawierające tańce dworskie. Impreza przeznaczona jest dla turystów jak i mieszkańców Krakowa. Festiwal odbędzie się między innym na Wawelu. Będzie to podróż w taneczną przeszłość.
Continue reading
8 Europejskie Spotkania Taneczne
8 Europejskie Spotkania Taneczne odbędą się w Warszawie w szkole tańca Augustina Egurroli. Rozpoczną się 16 sierpnia i potrwają do 27 sierpnia.
Zajęcia odbywać się będą w trzech blokach tematycznych:
13:00 – 14:30 – contemporary (śr/zaaw)
14:45 – 16:15 – broadway jazz (śr/zaaw)
16:30 – 18:00 – jazz (śr/zaaw) Continue reading
Taniec tajski
Tajlandia, gdzie tradycje chińskie i indyjskie stopiły się w jedno, ma bardzo ciekawą tradycję taneczną. Tajowie pozyskali pierwszą trupę tancerzy, podbijając khmerską Ankarę w XV wieku. Docenili kunszt artystów, chociaż nie rozumieli jego mistycznego wymiaru. Rytualne tańce przeobraziły się we wspaniałe występy dla dworu królewskiego.
W odróżnieniu od tańca indyjskiego, w którym rusza się całym ciałem, tancerki tajskie pozostają wypięte niczym struna od szyi po biodra, skupiając się na ruchach kolan i rąk, i kiwając w rytm muzyki. Rozróżnia się 108 podstawowych ruchów.
Istnieją zarówno folkowe, jak i elitarne formy tańca.
Popularną formą jest walka z krótkimi i długimi kijami lub mieczami. W takich formach jak taniec wiatru ciągle można dojrzeć starożytne szamańskie wątki. Fantazyjnie długie paznokcie podkreślające wdzięczne ruchy dłoni są obok finezyjnych nakryć głowy znakiem firmowym tańca tajskiego. Niezwykłe wrażenie robią także wieloosobowe układy wyobrażające wielorękich bogów.
Oglądając występ, warto choćby pobieżnie zapoznać się z opowiadaną historią, aby poprzez oszałamiającą oprawę dojrzeć głębszy sens i tym bardziej docenić kunszt artystów.
Najbardziej znanym i zajmującym szczególną pozycję w tajskiej tradycji tańcem jest khon – taniec masek. Tradycyjnie był wykonywany tylko dla króla i z tego powodu tylko przez kobiety, które występowały w męskich rolach. Chociaż khon narodził się wcześniej niż indyjska epopeja Ramajana, to właśnie zmodyfikowaną wersję tej historii najczęściej opowiadają tancerze.
Tańce Azji Południowo-Wschodniej
Wszystkie tańce Azji Południowej i Południowo-Wschodniej mają sakralno-rytualne korzenie. Pierwsze tancerki indyjskie były kapłankami, rezydującymi w jaskiniach, a tajskie – szamankami. Ich ruchy były święte: kapłanki tańczyły z bóstwem i dla bóstwa, opowiadając święte historie, a szamanki leczyły chorych, odszukując w zaświatach zgubione części ich dusz. Wprowadzenie się w stan transu było nie tyle konsekwencją, ile celem tańca samym w sobie.
Z czasem elementy wdzięk i finezja gestów i figur (z których każda coś znaczy!) stały się wartością samą w sobie, a taniec przeszedł na stałe na usługi dramatu.
Podobnie stało się z tańcami mężczyzn, które w dużej mierze wyewoluowały z rytualnych, pokazowych walk.
Uday Shankar – ojciec nowoczesnego tańca indyjskiego
Klasyczny taniec indyjski, którego elementy są mniej lub bardziej niefrasobliwie wykorzystywane w filmach bollywoodzkich, ma długą i uświęconą tradycję, jednak jest to tradycja żywotna.
Zarówno zainteresowanie Zachodu tańcem indyjskim, jak i wzbogacenie go o typowe zachodnie elementy zawdzięczamy Udajowi Shankarowi, starszemu bratu Rawiego, ojca Nory Jones. Urodził się w 1900 w Radżastanie. Zanim został impresario i pochłonęła go taneczna pasja, pracował jako prawnik w Londynie. Ponieważ nie miał formalnego wykształcenia tanecznego, w kreatywny sposób łączył elementy klasycznych i ludowych tańców swojej ojczyzny z elementami baletu. Dzięki współpracy z rosyjską baleriną Anną Pawłowną udało mu się zainteresować szerszą widownię i stworzyć nowoczesny taniec indyjski jako osobną formę, przyczyniając się walnie do renesansu wielusetletniej tradycji Całe późniejsze życie poświęcił popularyzacji tańca.