Samba
Z czym kojarzona jest samba?
Z gorącym karnawałem w Rio, ze słynnymi szkołami samby, z pięknymi kobietami, z roziskrzonymi oczami wpatrzonych w dziewczyny chłopcami, z dziką miłością, nieokiełznaną radością, z temperamentem, zabawą. Wymieniać można długo. Jednak samba brazylijska, to nie tylko karnawał w Rio… To przede wszystkim Salvador, gdzie samba uważana jest też za taniec terapeutyczny. Pozwala pokochać swoje ciało i zaakceptować siebie.
Skąd się wzięła samba?
Historycy tańca twierdzą, że samba wywodzi się z religijnych tańców afrykańskich, jednak rozwój i ujednolicenie samby rozpoczął się w momencie skolonizowania przez Portugalczyków Brazylii, gdzie niewolnicy z Afryki podtrzymywali swoją kulturę (identycznie jak w przypadku capoeira). Praktykowano ją przede wszystkim w senzalalas (wioski niewolników), gdzie na koniec dnia niewolnicy zbierali się tworząc roda (okrąg, koło), w którym tańczono capoeirę lub sambę de roda (najczęściej jednak sambę wykonywano po zakończeniu jogo, podobnie jest dziś w grupach capoeira), m.in. w celu uwiedzenia czy zwrócenia na siebie uwagi partnerki. Towarzyszyła temu muzyka grana na berimbau (dziś viola, z wyłączeniem samby po jogo de capoeira), pandeiro, atabaque, przy akompaniamencie śpiewu oraz klaskania. W ciągu wieków samba została urozmaicona elementami kultury brazylijskiej.
Młodszą siostra samby brazylijskiej jest samba towarzyska.
Mają kilka cech wspólnych niemniej jednak nie należy mylić tych dwóch pojęć. Samba turniejowa- towarzyska jest tańczona nieco inaczej. To co znamy i kojarzymy z karnawałem to samba brazylijska. Zatem czym jest samba towarzyska? Samba turniejowa ma charakter progresywny – tańcząca para szybko przemieszcza się po całym parkiecie. Samba, zwana jest tańcem kochanków. Jest tam bardzo dużo ruchów intymnych, wyrażających uczucia. Ruch samby przypomina falowanie partnerów. W wielu figurach partnerzy kolejno obiegają się dookoła, jakby starając się przechytrzyć nawzajem i wyprzedzić w drodze do mety. Tańczenie samby może też przypominać bieganie po rozżarzonych węglach, na których trzeba jak najkrócej stawać, by się nie poparzyć. Natomiast w niektórych figurach, np. w Bota Fogos, stopy wykonują ruch, niczym grabie, lub nogi ptaka, zgrabiając znalezione skarby.
Szkoła tańca zaprasza na Taniec latino Kraków